என்செய்வோம் மாமழையே

முன்னெப்போதுமான
மழையல்ல நீ
உன்னோடிப்போது
விளையாட முடிவதில்லை

கொஞ்சமே மழையென்று
கொஞ்சினால்
அஞ்சி விலகும்படி
அலையடிக்க வைக்கிறாய்
சாலைக் குழிகளை
மறைக்கிறாய்
சாக்கடையை வீட்டிற்குள்
நிறைக்கிறாய்

எப்போதோ வீசிய குப்பைகளை
வட்டியுடன் வந்திறக்கி
வைக்கிறாய்
ஆறுகள் மீது கோடுகள்
போட்டு
வீடுகள் கட்டினால்
ஏழரையாய் கூரையில்
எங்களை கூட்டம் போட வைக்கிறாய்

இனி உன்னை நம்பி
நனைந்தாடவோ
முழுக்க குளித்து
விளையாடவோ முடியாது

எங்கள் அலட்சியங்களை எப்போது
நீ கணக்கிட ஆரம்பித்தாயோ
எங்கள் குப்பைகளை எப்போது
உனக்கு அஜீரணம் என கண்டாயோ

இனி நாங்கள் வேறெங்கும்
செல்ல முடியாது
எங்களாலான கழிவுகளுக்கு
நாங்களே பொறுப்பேற்க வேண்டும்
என சொல்வதற்கா
இப்படி பாடம் புகட்டுகிறாய்

தூறு
பொழி
நனை
சொல்
நாங்கள் வேறு
என் செய்ய வேண்டும்
மாமழையே

- உனக்கென்ன வேணும் சொல்லு -

உனக்கு பரிசளிக்க

விரும்புகிறேன்

எதுவாக இருப்பினும் கேள்

தயக்கம் கொள்ளாதே

தயங்கி நிற்காதே

கைக்கு எட்டா தூரம் என்றாலும்
நீ ஏன் கலங்க வேண்டும்
கொடுக்க வேண்டியவன்
நானல்லவா

எத்துணை தூரம் என்றாலும்
நீ ஏன் கலங்க வேண்டும்
கடக்க வேண்டியவன்
நானல்லவா

பரிசுகள் என்றால் கேட்பவளுக்கு
மட்டுமல்ல
கொடுப்பவனுக்கும் மகிழ்ச்சிதானே

பெற்றுக்கொள்
நீ
கற்றுக்கொடுக்கும் காதலுக்கு
ஈடாக எதுவேண்டுமென்றாலும்
கொடுக்கலாம்

ஒரு விண்ணப்பம் மட்டுமே
கம்பெனியின் போனஸ் போடும்வரை
கொஞ்சம் காத்திரு

சம்பளத்திற்கு செலவிருக்கிறது....

#தயாஜி

- ஒற்றைச்சாபம் -

யாரோ இடும் கையெழுத்து

எங்கோ செல்கிறது

யாரோ சாகிறார்கள்

யாரோ வீசும் குண்டு

எங்கோ வெடிக்கிறது

யாரோ சாகிறார்கள்

யாரோ சுடும் துப்பாக்கி

எங்கோ சுடுகிறது

யாரோ சாகிறார்கள்

யாரோ யுத்தம் செய்கிறார்கள்

எங்கோ நடக்கிறது

யார்யாரோ சாகிறார்கள்

ஏனோ நம் கையிலும்

இரத்தம் படிகிறது

நம் மனதும் துடித்து

அழுகிறது

நாமும் சாகத்தான் போகிறோம்

அதற்குள்

எத்தனை மரண ஓலங்களை 

கேட்டு பைத்தியமாகப் போகிறோமோ

ஏன் வாழ்கிறோம் 

என்பதை விடவும்

ஏன் சாகிறோம்

எனத் தெரியாதது 

உலக உயிர்களின் 

ஒற்றைச் சாபம் போல....