பயணித்துக் கொண்டிருப்பவனின் பதிவுகள்......

Latest Posts

வெள்ளி, 4 அக்டோபர், 2019

பொம்மி



பொம்மி
ஒரு நாள் நேரமெடுத்து
என் புத்தக அறையில் நுழைகிறாள்
காரணமின்றி என் புத்தகங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் அவள் விரல்கள் சில
உரசும்படி கடக்கிறாள்
அவள் ஸ்பரிசம் பட்டுவிட்டதும்
தான் வந்த காரணத்தை
கவிதைகள் கண்டுகொண்டன
ஆளுக்கு ஆள் அவள் படிக்கவேண்டி விழுந்தும் குதித்தும்
தங்களை முன்மொழிந்துக் கொள்கின்றன
பொம்மி உன்னிடமும்
இந்த உலகத்திடமும்
நான் விட்டுச்செல்ல வேறொன்றும் இருக்கவில்லை

கதை_வாசிப்பு_2019 – 3 'காலத்தின் மறுபக்கம்'




கதை_வாசிப்பு_2019 – 3
கதைகாலத்தின் மறுபக்கம்
எழுத்துவைதீஸ்வரன்
இதழ்தீராநதி

திகதிஆகஸ்ட் 2019*

ஆகஸ்ட் மாத தீராநதியில் ‘காலத்தின் மறுபக்கம்..’ சிறுகதையை வாசித்தேன். வைதீஸ்வரன் எழுதியிருந்தார்.
கதைகளின் ஆண்பால் பெண்பால் இருக்கிறதா என்கிற ஐயத்தை இச்சிறுகதை தூண்டிவிட்டது. சிறுகதையை வாசிக்கையில் ஆண்பாலுக்கு நடப்பது போலவே தோன்றியது. இடையில் ஏற்படும் உரையாடல்வழி கதைமாந்தர் தாத்தா அல்ல பாட்டி என தெரிய வந்தது.
சொல்லபோனால் இருவிடங்களில் வந்துப்போகும் உரையாடலைத் தவிர கதை முழுவதும் தாத்தாவின் கதை சொல்லலாகவே நகர்ந்துச் செல்கிறது.
ஒருவரின் எழுபது வயது பிறந்தநாளில் அவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் தனிமையை குறித்த மனவோட்டம்தான் கதை. பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் இன்றுகூட தன்னிடம் இல்லையே என்கிற வருத்தம் இருக்கிறது. தன் பிறந்த நாள் குறித்த ஞாபகம் கூட இல்லாத உறவுகள் குறித்து மேலும் அவரது மனம் சங்கப்பட்டுகிறது.
‘எல்லோரும் எங்கோ தூரத்து மூலையில் ஒளிந்துக்கொண்டு நான் உயிரோடிருப்பதை வேடிக்கைப்பார்க்கிறார்கள். இல்லை இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறேனா என்று கவலையுடன் பார்க்கிறார்கள். பார்க்காமலும் இருக்க பழைகிக்கொண்டுவிட்டார்கள்.’ என கதாப்பாத்திரம் நினைத்துக்கொள்ளும் போது, வாசிப்பவர் மனதிலும் ஒரு நெருடல் தோன்றத்தான் செய்கிறது. நமக்கு தெரிந்த வயோதிகர்ளை கடைசியாக எப்போது சந்தித்திருக்கிறோம். எந்த விழாக்காலத்திலாவது அவர்களுடன் சென்றதுண்டா..? குறைந்தது அவர்களின் பிறந்தநாளாவது தெரிந்துக் வைத்திருக்கிறோமா? போன்ற பல கேள்விகள் மனதில் தோன்றவே செய்கிறது.
அன்றைய தினம் எப்போதும் போலத்தான் அவருக்கான கடமைகளுடன் தொடர்கிறது. ஆனால், காலை உணவிற்கு வீட்டிற்கு வந்துச்சுற்றும் குருவிகள் கிளிகள் மைனாக்கள் அவர் கண்களுக்கு தன் பேரப்பிள்ளைகளாகவே தெரிகிறார்கள். திடீரென வந்து காலகளை உரசும் பூனைக்குட்டியும் அவருக்கு ஒருவகையில் நிறைவை தருகின்றது. சற்று முன் தான் உணர்ந்த தனிமையில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவருகிறார்.
அப்போது பக்கத்துவீட்டுச்சுவர் தாண்டி பந்து வந்து விழுகிறது. அவருக்கு பழக்கமான பந்துதான் அது என்கிறார். சுவருக்கு அந்த பக்கத்தில் இருந்து சிறுவன் ஒருவனின் குரல், பந்தை எடுத்துப்போடும் படி கேட்டு அவரை விளையாட அழைக்கிறது. வயதான காலத்தில் அதெல்லாம் முடியாது என இவர் சொல்லவும், மீண்டும் சுவருக்கு அப்பாலிருந்து குரல் கேட்கிறது.
இன்றுதானே பிறந்திருக்கிறாய் எப்படி வயதாகும் என்கிறது அந்த குரல்.
சிறுவனிடம் எப்போதோ தனது பிறந்த நாளை சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது. குழந்தைகள் எதையும் மறப்பதில்லை யாரையும் வெறுப்பதில்லை. என நினைக்கிறார்.
அத்தோடு சிறுகதையும் நிறைவடைந்திருக்கவேண்டும். கதையில் அவர் சொல்லவந்ததும் அதுவாகத்தான் இருக்கிறது. குழந்தைகள் பெரியவர்களாகும் போது விட்டுப்போவது என்னவெல்லாம் என வாசகர்களை மீள்பரிசோதனை செய்வதற்கு இவ்விடம் போதுமானது ஆனால் அவர் அப்படி கதையை முடிக்கவில்லை.
தேவையில்லாமல் அடுத்து நகர்கிறார். சுவருக்கு பின்னால் இருந்த சிறுவனை போல யாரும் யாரையும் மறப்பதும் இல்லை வெறுப்பதும் இல்லை . தன் பிம்பத்தின் மீதுதான் குறை. மறைப்பது தன் மனச்சுவர்தானா என கேள்வியோடு முடிக்கிறார். நன்றாய் முடிந்திருக்கவேண்டிய கதையில் ஏதோ திணிக்க நினைத்து தவறவிட்டுள்ளார். கடைசி பத்தி கதை நமக்கு சொல்லிவந்த எல்லாவற்றையும் இல்லாமல் ஆக்கிவிட்டது. அதோடு நிற்காமல் வேறு ஒன்றை சொல்ல நினைத்து நம்மை குழப்பிவிட்டது.
இன்னொன்று கதை முழுக்க ஆணுக்கு நடப்பது போலவே இருக்கிறது. உண்மையில் தாத்தாவிற்கான கதையில் தேவையில்லாமல் பாட்டையை புகுத்திவிட்டார். அப்படி இக்கதைக்கு பாட்டிதான் அவசியம் என்றிருந்தால் கதைப்போக்கை இன்னும் அதிக நுணுக்கத்துடன் நகர்த்தியிருக்கவேண்டும்.
வெறுமே அவள் பெண் என சொல்வது கதைகளுக்கு அழகல்ல, கதைப்போக்கில் வாசகர்களுக்கு அது பெண் என தெரியும்படி அதிக சிரத்தை எடுத்து எழுத வேண்டும். சொல்லப்போனால், சிறுவர்கள் பாட்டியை பந்துவிளையாட அழைப்பைவிட தாத்தாக்களைத்தான் பந்து விளையாட அழைக்க விரும்புவார்கள்.
- தயாஜி

பித்து



மூலக்கடவுள் என்போம்
மூளையின் வடிவம் என்போம்
ஏடுகளில் எழுதுமுன்னே
என்றைக்கும் நினைக்கச் வைப்போம்

மோதகம் செய்து வந்து
கொழுகட்டை கொடுத்து வருவோம்
மஞ்சளில் பிடித்து வைத்து
மனதார வேண்ட வைப்போம்

கல்யாணம் ஆச்சி என
சித்தி புத்தி சேர்த்து சொல்வோம்
சுத்தபத்த சன்யாசி
என்று காட்டி
புராணங்கள் புரட்டி வைப்போம்

உலகுக்கு பாரதம்
படைக்கவே
தந்தம் உடைக்கவே
எழுதி முடிக்கவே
புழந்து வைப்போம்

வட்டார கோவில்களில்
வருடாந்திர நிகழ்ச்சியாக
லாரி ஏற
கூம்பிட்டு வைப்போம்

கூடாத குறைக்கு
கொஞ்சம்
கூட சைஸ்
ஆடை போட்டு
கம்ப்யூட்டர் ஜாலம் காட்டி
சினிமாவில் ஆட வைப்போம்

சீக்கிரமே குழந்தை பெற
சிக்கலின்றி மரம் சுற்ற
உன் பின்னே வந்து நிற்போம்

வருமான லாபம் பெற
வரைந்து உன்னை
எடுத்து வைப்போம்

பாரதியின் மரணம் கூட
நீ அடித்ததாய் புரளி வைப்போம்

சதுர்த்தி என்ற நாளை சொல்லி
சாக்கடையில் முடித்து வைப்போம்

வண்ணங்களில் சிலைகள் செய்து
வடிவங்களில் புதுமை செய்வோம்

கோயிலியே நிற்க வைத்து
பிச்சைகளுக்கு பயிற்சி வைப்போம்

நீ வாழும்
காடழிப்போம்
நீ வாழா
தந்தம் அறுப்போம்

கயிற்றாலே காலைக் கட்டி
துப்பாக்கியில் சுட்டு பார்ப்போம்

வாயில்லா ஜீவன் உன்னை வதைப்பதில் இன்பம் காண்போம்

மனிதன் என்ற போர்வைக்குள்ளே.....

#தயாஜி
ஓவியம் திரு.ராஜேஸ்

சனி, 28 செப்டம்பர், 2019

மர்லின் 5




மர்லின்

நீதான் எத்தனை விதமானவள்
எத்தனை இதமானவள்...

எட்டி எடுக்க முடியாவிட்டாலும்
எக்கி எடுக்க முடிந்ததால்

புத்தகங்கள் கூட
இறகின்றி
உயரத்தில் உட்கார்ந்துக் கொள்கின்றன
உன்னை எதிர்ப்பார்த்து விழிக்கின்றன

மனிதன்
நான் என்ன செய்ய

மர்லின்...

கொஞ்சம்
இதழ் கொடேன்
இறுக்கிக்கொள்கிறேன்

இருக்கும் புத்தகங்கள்
பொறாமையில் பொசுங்கட்டும்

இனிமேல் புத்தகங்கள்
நம்மால் பிறக்கட்டும்

வரிகள் ஒவ்வொன்றிலும்
வாசனை தெளித்திடலாம்

படிப்பதில் போதை
கொடுத்திடலாம்

இன்னும் இன்னும்
உயரத்தில் அடுக்கிடலாம்
காதலை உதிரத்தில் கலந்திடலாம்...

வார்த்தைகளிலாவது
நாம்
வாழ்க்கை கொள்வோம்

வாசிக்கின்றவர்களின் வயதினை
கொல்வோம்


-தயாஜி-

Break me! Smash me!



Here i am...


Standing in front of this mirror....

Deep inside me I feel so weak and shattered....

The mirror reflects 'me'...


The 'me' with full of weaknesses...

The mirror said

"You are defeated"

The mirror said

"You are illiterate"

The mirror said

"You are a loser"

The mirror said

"You are lethargic"

The mirror said

"You are fearful"

The mirror said

"You are impecunious"

The mirror said

"You have no value"

The mirror said

"You are in pain"

The mirror said

"You are unattractive"

The mirror said

"You are empty"

The mirror said

"You are dispirited"

I hate what I'm seeing!!!

I closed my eyes & open it again...

Here I am...

Standing in front this mirror and looking at it sedulously...

Finally,

The mirror said

"Go ahead man... Break me! Smash me!"


By taya.G

மர்லின் 4




என்ன மர்லின்
என் கதையில்
எதனைத் தேடுகிறாய்

எப்போதோ தொலைந்த உன்னையா
எப்போதும் தொலையும் என்னையா

கவனமாக பார் மர்லின்
வார்த்தைகளின் இடுக்கில் கூட
நீ இருக்கக்கூடும்

எந்த பக்கம்
திறந்ததும்
உன் வாசனை கொடுக்கிறதோ
அதுதான் உனக்கான
துருப்புச் சீட்டு

வார்த்தைகளை நோக்கி
வாசனையோடு பின் தொடர்

உன்னை முன் தொடர்ந்த
என் கதையில்
எந்த பக்கத்தில் நீ
இருக்கிறாய் என்று
என்னாலும் நினைக்க முடியவில்லை

என்
எந்த பக்கமும் நீ
இருப்பதால் இந்த
குழப்பம்

முயற்சியை கைவிடாதே

இன்னும் கூட உன் தொடுதலுக்கு
ஏங்கி
வீங்கி
வரும் வார்த்தைகளைப் பாரேன்

பாவமில்லையா

#தயாஜி

ஊதா கண் தேவதை 2





நீ தந்துவிட்டவற்றில்
முத்தாய்ப்பானது
உன் முத்தத்தின் முதல் ஸ்பரிசம்
என்
உதடுகளை கடந்து
எச்சிலை தாண்டி
பல்லிடுக்கில் நுழைந்து
நாக்கினை நகர்த்தி
தொண்டைக்குழியில் குதித்து
நுரையீரல் காற்றை ஊதாவாக்கி
என் இதயத்தை உரசியதுதான்

உரசிவிட்டதில்
உள்ளிரிந்து ஒழிந்திருந்த நான்
ஒளிவிட்டது அப்போதுதான்

அப்போதிருந்த நொடியின்
நகர்முதல் நானாயிருந்த
எவனோ ஒருவனில் இருந்து அந்நியமானேன்
உன் கைப்பிடியில் அன்னியோன்யமானேன்.....

#தயாஜி
#ஊதா_கண்_தேவதை

Popular Posts

Blogger templates

Categories

Blogger இயக்குவது.

பின்பற்றுபவர்கள்